Bİlmiyorum karışığım yazım gibi..

Ben mi fazla hassasım yoksa artık hiç bir şey dün gibi değil.
Dünü özlemek sanırım bu olsa gerek.

Dün dünde kaldı diyip önümüze bakmak gerekir değil mi! Ama olmuyor taşlar bir türlü yerine oturmuyor ki ben hala dünden öte dünden ziyadeyim.

Özlüyorum annemin beni telaşlı aramasını ya da bugün ne istersin demesini..özlüyorum bir büyüğümüzü gördüğümüzde saygı ile varlığımızı hissettirmeyi.özlüyorum elimdeki sağlıklı ekmek arası domatesi.özlüyorum ellerime bulaşan çamurdan yada içinde yuvarlandığım otlardan bana zarar gelmemesini evet dünümü özlüyorum.

Güzel meleğime bunları bırakamadığım için üzgünüm. biraz yeşillik görsün ama içine dalmasın of neme lazım kene bulaşır diye kilometrelerce yol gidiyorum.niyemi kızım alışveriş merkezlerinde büyümesin diye..

çok üzgünüm hatta kızgınım ama kime!!!!

Güzel meleğim ev ile apartman arasında sıkışmış bir iki park denen ama neden ise büyük çocukların garip enerjilerini attığı alanda sallanarak biraz koşarak günün geçiriyor.

Bu çocukları dünden çocuk olanlar büyütüyor.Lütfen daha güzel daha saygılı daha özenli yetiştirelim. Kendi ve çevresine önem veren hatta kendinden önce başkasını düşünen parmak ile gösterilebilecek yavrular yetiştirelim değil mi!

Belki o zaman dünde kalanlar bugünde hayatımızda olur.Sevgiyle,

Meleğim seni çok seviyorum.