Değişen pek bişey yok Annanem hala yoğun bakımda ve günde bir ziyaretçi için izin var.
kapalı dört duvar etrafında makinalar ile gidecek misin yoksa gelecek misin belli olmayan bir yerdesin,
Hep filmlerde mi olur acaba uyuyan hastayı baş ucunda bekleyen elini tutan güzel hayatını anlatan bir sevdiği hayata bağlar ve tuttuğu elinden kaldırır.
bu sahne bizde olmuyormu neden kısa süre ve sadece günde bir kişi ile sınırlı niye önemsizmi yoksa özensiz mi yiz ! yoksa bunlar hikaye mi!!!!
Dün teyzemle konuşurken 16 gün geçti ama inan 16 yıl gibi dedi; biliyorum güzel anneciğimin 24.Ocak da başlayıp 3 Nisanda biten süreci asır gibiydi,
Acaba kim için zor süreç bekleyen mi yoksa uzakta ama yanımıza gelemeyen için mi!
hayatın imtihanı imiş geçersek bir sonraki daha kolay atlatırmışız, yok kalırsan bir daha toparlanman zor olurmuş. geçmez torpil, tanıdık halledelim olmuyor sınavda teksin ve tek yardımcın kendinsin. ve bu sınavı herkes yaşıyor..
Annnemin sabah uyanmaması ile başlayan gecesi öyle tatlı imiş ki canı çilek istemiş yeniş sohbet etmiş ve 23,30 da uyumuş..ve hala uyuyor
Hadi Ayşe annanem uyan aralamıştın ya gözlerini kapatma gel de yine bize güzel anılarını anlat bekliyoruz seni, anneme ve dedem'me de söyle sonra gelecem diye..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder